Czym jest Izotretynoina?

Izotretynoina stanowi organiczny, chemiczny związek, który odnajduje swoje zastosowanie w leczeniu różnego rodzaju odmian trądziku. Zaliczana jest do retinoidów, a więc klasyfikuje się ją jako pochodną witaminy A. Związek ten wytwarzamy jest samoistnie przez nasze organizmy w wyniku spożywania pokarmów zawierających witaminę A. Niestety zawsze są to dość znikome ilości. 

W jaki sposób izotretynoina działa na ludzki organizm?

Otóż jest ona odpowiedzialna za hamowanie zbyt intensywnej aktywności gruczołów łojotokowych. Za jej pośrednictwem zostają one zmniejszone oraz dochodzi do procesu, w którym blokuje się w swoisty sposób ich ponowne namnażanie się.

Opisywany związek chemiczny działa także przeciwzapalnie, ciekawym jest również, że jest on retinoidem, którego występowanie jest zupełnie fizjologiczne. Po zakończonym leczeniu izotretynoiną, mniej więcej po upłynięciu około dwóch tygodni, jej stężenie w organizmie osiąga właściwy poziom dla endogennych retinoidów.

Jakie wskazania istnieją do zastosowania doustnej izotretynoiny?

Na przestrzeni lat 1970 do 1980 związek ten stosowany był wyłącznie w przypadku leczenia najbardziej uciążliwych form trądziku. Wśród nich swoje miejsce znajdowały między innymi:

  • trądzik torbielowaty, inaczej nazywany cystowym;
  • trądzik skupiony.

Jednak liczne badanie jakie zostały przeprowadzone na izotretynoinie wykazały, że zakres jej działania jest znacznie bardziej obszerny. W chwili obecnie stosuje się ją w leczeniu odmian trądziku takich jak:

  • trądzik, który nie poddaje się terapii za pomocą antybiotyków;
  • trądzik ropowiczy, inaczej skupiony;
  • nasilony trądzik z występowaniem dużego łojotoku, wykazujący tendencję do tworzenia się blizn i często powracający;
  • trądzik o średnim nasileniu, ale będący powodem obciążenia psychiki pacjenta.

Niepożądane efekty stonowania izotretynoiny

Jak każdy lek, również opisywany związek może wywołać działania niepożądane. Do najczęściej pojawiających się efektów ubocznych występujących u pacjentów należą między innymi:

  • nadmierna suchość skóry;
  • świąd będący przyczyną dyskomfortu u pacjenta;
  • złuszczanie się naskórka w niepożądanych miejscach;
  • miejscowe zapalenia skóry;
  • uczucie suchych oczu, a także ich podrażnienie;
  • wystąpienie zapalenia spojówek;
  • wystąpienie zapalenia powiek;
  • wysypka rumieniowa;
  • pojawienie się bólu w stawach oraz mięśniach;
  • występowanie bólu pleców;
  • obniżenie lub podwyższenie się płytek krwi w organizmie.

Przed rozpoczęciem stosowania izotretynoiny należy zasięgnąć opinii lekarza. Nie powinno się decydować na podobne kroki bez konsultacji z dermatologiem. Związek ten może stanowić rozwiązanie problemów dla osób, które borykają się z przykrymi konsekwencjami trądziku. Jednak jako że każdy organizm jest inny, to różne są także zalecenia do stosowania leku. Warto jednak prześwietlić ten temat, ponieważ związek opisany w niniejszym artykule stanowi jeden z najbardziej popularnych środków w leczeniu różnych odmian trądziku u osób w niemalże każdym wieku.